Stanowisko obrony wejścia i zapola (1937)

Posted on Posted in Niemiecki schron
Opracował: Franz Aufmann
Część I
Fot. 01. Strzelnica obrony wejścia i zapola schronu odcinka obrony „Groß Karzenburg” Pozycji Pomorskiej.

 

Fot. 02. Szkoleniowe stanowisko obrony wejścia i zapola dla ręcznego karabinu maszynowego na podstawie fortecznej.

 

Fot. 03. Podstawa forteczna dla ręcznego karabinu maszynowego.

Opracowanie projektu wytycznych, dotyczących konstrukcji nowo budowanych schronów, zakończono w lutym 1937 roku. Dla stanowisk ogniowych, wznoszonych na pierwszej linii obrony oraz w sprzyjającym terenie dla użycia piechoty na pozycjach polowych, przewidziano dodatkowe pomieszczenie dla drużyny oraz izbę ze stanowiskiem do obrony wejścia i zapola. Zdecydowano się jednak na radykalne zmiany w koncepcji zapewnienia bezpieczeństwa. Postanowiono docelowo zastosować do obrony wejścia i zapola schronu ręczny karabin maszynowy.
Zamiast pancerzy strzelnic 48P8, istniejących jeszcze w wstępnym projekcie wytycznych z końca 1936 roku, postanowiono zastosować do osłony stanowisk stalowe płyty z dużą strzelnicą dla karabinu maszynowego. Do dyspozycji projektantów była płyta stalowa 403P9 o wymiarach 1276 x 630 x 25 mm (dług. x wys. x grubość). Dopuszczone było stosowanie płyty starszego typu OB 3294 [01] o grubości 2,0 cm, wycofanej z produkcji, ale będącej w magazynach składów saperskich. Strzelnica obrony wejścia i zapola nie była narażona na bezpośredni ostrzał. Jej wymiary 310 x 280 (szer. x wys.) mm oraz sprzyjające warunki terenowe, umożliwiała skuteczną obronę. Wprowadzony w 1937 roku standardowy okap stanowił dodatkową osłonę przed ostrzałem z broni stromotorowej. Większość problemów związanych ze stanowiskiem obrony rozwiązało dopiero wejście na uzbrojenie płyty 422P01 [02].

W połowie roku 1937 opracowano zalecenia dotyczące uzbrojenia stanowiska obrony wejścia w ręczny karabin maszynowy. Stanowisko wyposażono w stolik z blaszaną skrzynią z saniami, będący dotychczas standardowym wyposażeniem stanowiska ciężkiego karabinu maszynowego MG 08 na podstawie fortecznej 08. W przypadku stanowiska obrony wejścia i zapola umieszczono w saniach podstawę dla ręcznego karabinu maszynowego. Podstawa dla ręcznego karabinu maszynowego miała być obligatoryjnie stosowana od 1938 roku. Do tego czasu, w przypadku braku podstawy dla ręcznego karabinu maszynowego, można było stosować podstawę zastępczą – lawetkę na wsporniku mocowanym poniżej strzelnicy.

 

Fot. 04. Izba ze stanowiskiem obrony wejścia i zapola w schronie odcinka obrony „Groß Karzenburg” Pozycji Pomorskiej. Stanowisko chronione płytą stalową 403P8.

 

Fot. 05. Widok izby ze stanowiskiem obrony wejścia i zapola. Wprawdzie w informacji pt. „Schießgestelle für die Bauteile OB 3294, 403 P9 u 422 P01” z 11.06.1937 roku zaznaczono, że stolik dla podstawy fortecznej lekkiego karabinu maszynowego w razie potrzeby powinien być demontowalny (chodzi o możliwość odkręcenia nakrętek mocujących stół do kotw w posadzce), ale na załączonym rysunku widoczny jest konflikt położenia dwóch elementów wyposażenia izby – wartowni. Dodatkowym problemem jest położenie przeziernika do obserwacji względem strzelnicy.

[01] – więc w opracowaniu Stahl-Schartenplatte 2 cm stark – 2 cm płyta stalowa ze strzelnicą (1932).

[02]  – więc w opracowaniu  Stahl- Schartenplatte 422 P01 – Stalowa płyta ze strzelnicą 422P01.  Należy zwrócić uwagę na fakt, że dopiero zastosowanie płyty 422 P01 pozwoliło na optymalne wykorzystanie stanowiska obrony wejścia.

 

Podziękowania dla Pana
Patrice Wijnands
za motywację do pracy
nad niemieckimi fortyfikacjami.