Izba filtrów w dwukondygnacyjnym schronie artyleryjskim do ognia bocznego. Próba rekonstrukcji

Posted on Posted in Fortyfikacje sowieckie, Wyposażenie schronu
Opracował: Franz Aufmann

 

Rys. 01. Próba rekonstrukcji pomieszczenia dla filtrów w dwukondygnacyjnym schronie do ognia bocznego dla dwóch 6,2 mm armat. 1. Rura doprowadzająca powietrza z czerpni powietrza, 2. Filtr przeciwpyłowy, 3. Filtr przeciwchemiczny, 4. Wentylator napędzany silnikiem elektrycznym, 5. Wymiennik ciepła.

 

Zadaniem układu nawiewu było dostarczenie odpowiedniej ilości powietrza do pomieszczeń schronu. Przewidziano dwa warianty pracy układu napowietrzania:

a. w normalnych warunkach powietrze zasysane z czerpni powietrza przez wentylator, tłoczone było poprzez układ rur do pomieszczeń schronu. Wielkość wydatku w poszczególnych izbach regulowany był przy pomocy zaworów motylkowych lub zasuw.
b. w przypadku ataku gazowego powietrze kierowane było przez odpowiednio ustawione zawory do filtra przeciwpyłowego i filtrów przeciwchemicznych a następnie do pomieszczeń schronu.

Niezbędną ilość powietrza dostarczały dwie czerpnie. Czerpnie, chronione stalowymi płytami, osadzono w niszach w przelotni. Powietrze zasysane było do układu napowietrzania przez  wentylator z napędem elektrycznym. Zalecano stosować wentylator firmy Fakro.

W wydzielonym pomieszczeniu umieszczono filtr przeciwpyłowy i zestaw filtrów przeciwchemicznych. Cylindryczne filtry przeciwchemiczne ustawiano w kolumnach wzdłuż dłuższej ściany pomieszczenia. Ilość kolumn zależała od przewidzianego zapotrzebowania na oczyszczone chemicznie powietrze oraz od wydajności zastosowanych filtrów. Każda z kolumn składała się z czterech filtrów przeciwchemicznych.

Pionowo ustawione kolumny filtrów przeciwchemicznych zasilano z przewodu umieszczonego na poziomie posadzki. Posiadał przekrój czworokąta o wymiarach 30 x 30 cm. Oczyszczone chemicznie powietrze odbierane było przez górny przewód, umieszczony tuż pod stropem. Przewody składały się z segmentów. Każdy z nich posiadał zakończenia – kołnierze wykonane z równoramiennych kątowników. Kołnierze umożliwiały łączenie segmentów za pomocą śrub.

Filtry przeciwchemiczne zasilane były powietrzem z dolnego przewodu za pomocą rur o średnich 10 cm. Powietrze, wstępnie oczyszczone w filtrze przeciwpyłowym, doprowadzano do filtra przeciwchemicznego poprzez złącze na cylindrycznej części, w połowie jego wysokości. Oczyszczone chemicznie powietrze odbierano przez złącze umieszczone w osi filtra.

Zassane powietrze z czerpni lub oczyszczone przez filtry tłoczone było przez wymiennik ciepła i układ rur do pomieszczeń schronu. Wielkość wydatku nawiewu w pomieszczeniach ustawiano przy pomocy zaworów motylkowych lub zasuw.

Wymiennik ciepła umożliwiał schładzanie wody z układu chłodzenia silnika wysokoprężnego agregatu prądotwórczego. Do  łącznika wymiennika ciepła podłączono przewód, który zasilał silnik wysokoprężny w powietrze.

 


Przy próbie rekonstrukcji pomagają często świetnie zachowane rysunki montażowe, wykonane na ścianach obiektu. Po prawej stronie izby miał być ustawiony rząd kolumn filtrów przeciwchemicznych. W ścianie na wprost wykonano dwa otwory technologiczne pod wsporniki dla wymienników ciepła a po ich prawej miał być osadzony na cokole wentylator.

 

Fot. 01. Izba filtrów w dwukondygnacyjnym schronie do ognia dwubocznego w Przemyślu.