Aktualności

Witam w świecie przenikliwego chłodu stali i betonu.

Poniżej znajduje się wykaz tegorocznych „Spostrzeżeń i wpisów” oraz opracowań
o tematyce fortecznej.
Polecam również Waszej uwadze wcześniejsze opracowania
z lat 2016 -2024.
Ich zwiastuny można odszukać  się w zakładce „Archiwum”.
Po prawej stronie znajduje się wykaz ostatnio publikowanych „Spostrzeżeń i wpisów”.
Więcej informacji w zakładce zatytułowanej „Info” w prawym, górny roku.

Zapraszam również do udziału w grupie  „Hauba – chłód stali i betonu” na FB.

Franz Aufmann


Czechosłowacki sprzęt optyczny w obiektach Umocnień Granicznych Śląska

Regelbau 116b w pobliżu miejscowości Nieborowice. (Fot. Tomasz Zamysłowski).

W 1939 roku niemiecki przemysł, przeciążony zleceniami, nie był w stanie zrealizować terminowo kolejnych zamówień wojska. Zbliżająca się nieuchronnie wojna i związana z nią produkcja uzbrojenia dociążyła nowymi zamówieniami zakłady metalurgiczne. Priorytetowo została potraktowana produkcja broni ofensywnej. Braki dostępności pancerzy, szczególnie odcisną się na nowo budowanych bądź będących w fazie ukończenia obiektach fortyfikacji stałej. Projektanci fortyfikacji zostali postawieni przed problemem braku dostępności elementów pancernych lub znacznie opóźnionych terminach dostaw. Skrajnym przypadkiem zaistniałej sytuacji były budowane latem 1939 Umocnienia Graniczne Śląska (niem. Grenzebefestigung Schlesien).

W 1939 roku opracowano dodatkowe instrukcje [01] wprowadzające szereg zmian oraz uproszczeń konstrukcyjnych w sposobie montażu elementów pancernych, tak aby nieregularne i odległe terminy dostaw pancerzy nie miały wpływu na termin wykonania prac betoniarskich przy obiektach. W przypadku braku dostaw na czas pancerzy pionowych nakazywano wykonanie odpowiednio ukształtowanych otworów technologicznych.

 

Więcej informacji w opracowaniu: Czechosłowacki sprzęt optyczny w obiektach Umocnień Granicznych Śląska

Warszawa, 20.11.2025 r.

 


Rozpoznanie obiektów fortyfikacyjnych w rejonie Góry Wisielczej (Galgen-Berg) przez agentów polskiego wywiadu w marcu i kwietniu 1933 r. Część 5

Fot. 01. Zachodnia izba bojowa schronu nr 24 przy polnej drodze u podnóża Góry Wisielczej. Niemieckie oznaczenie obiektu S.4. (patrz opracowanie pt. „Prace hydrotechniczne i fortyfikacyjne w rejonie Góry Wisielczej, Część 1”) [01]. (Fot. Franz Aufmann).

To już piąte opracowanie dotyczące fortyfikacji u podnóża Góry Wisielczej na stronie internetowej „Hauba – Chłód stali i betonu”. Ekspozytura Nr III z siedzibą w Bydgoszczy należała do jednych z najważniejszych ekspozytur Oddziału II Sztabu Głównego Wojska Polskiego. Jej głównym zadaniem było rozpoznanie wywiadowcze Niemiec, a w szczególności Prus Wschodnich, Pomorza i pogranicza z Wielkopolską. Latach 1930-1938 szefem ekspozytury był kapitan [02] Jan Żychoń. W okresie od marca do kwietnia 1933 roku Ekspozytura Nr III prowadziła intensywne rozpoznanie niemieckich prac fortyfikacyjnych na Pomorzu w rejonie Wałcza (niem. Deutsch Krone) oraz w okolicach miejscowości Szczecinek (niem. Neustettin). Obszarem zainteresowania stał się w tym okresie rejon miejscowości Prusinowa Wałeckiego (niem. Preußendorf ) i Strzalin (niem. Strahlenberg). U podnóża Góry Wisielczej (niem. Galgen-Berg) rozpoznano i potwierdzono istnienie co najmniej trzech schronów bojowych oraz rozbudowanej infrastruktury inżynieryjnej. Funkcjonariusz Placówki Oficerskiej, prowadzący agentów w tym regionie, nadawał nowo zidentyfikowanym schronom kolejne numery od nr 24, 25, 26. Lokalizację obiektów nanoszono na niemieckie mapy sztabowe Messtischblatt w skali 1:25 000. Taka systematyczna numeracja była istotna dla utrzymania porządku w gromadzonych danych. Wykorzystanie kilku, niezależnych źródeł do potwierdzenia tej samej informacji (tzw. uwiarygodnienie krzyżowe) było standardową metodą pracy Oddziału II, która pozwalała na wyeliminowanie możliwości dezinformacji. Jednocześnie w co miesięcznym raporcie Ekspozytury Nr III w Bydgoszczy dla Oddziału II w Warszawie przy informacjach wywiadowczych pojawiały się adnotacje pracowników Posterunku Oficerskiego dotyczące wiarygodności dostarczonego materiału. Informacja „wiarygodne”, umieszczana na marginesie raportu, świadczyła o wysokim zaufaniu oficera prowadzącego do uzyskanych danych.

Więcej informacji w opracowaniu:

Rozpoznanie obiektów fortyfikacyjnych w rejonie Góry Wisielczej (Galgen-Berg) przez agentów polskiego wywiadu w marcu i kwietniu 1933 r. Część 5.

Osieck, 11.08.2025 r.

 


 

Wszystkie wcześniejsze zwiastuny  wpisów i opracowań zostały zarchiwizowane odpowiednio w zakładkach :

– Archiwum 2025
Archiwum 2024
Archiwum 2023
– Archiwum 2022
Archiwum 2021
Archiwum 2020
Archiwum 2019
Archiwum 2018
Archiwum 2017
Archiwum 2016