Aktualności

PDOT – jednokondygnacyjny schron na trzy ckm i rkm

 

Fot. 01. Jednokondygnacyjny schron na trzy ckm i rkm od strony przetpola. (Podemszczyzna – Rawsko-Ruski Rejon Umocniony)

Schron na trzy stanowiska bojowe ciężkich karabinów maszynowych występował w kilku rozwiązaniach konstrukcyjnych. Poniższe opracowanie dotyczy jednokondygnacyjnego schronu na trzy ciężkie karabiny maszynowe i rkm (ros. одноэтажная ПДОТ на три пулемётные установки и ручной пулемёт) w strzelnicy obrony wejścia i zapola. Schron został opracowany w 1940 roku i został umieszczony w katalogu konstrukcji typowych. Stanowiska bojowe 7,62 mm ciężkiego karabinu maszynowego wz. 1919/1939 Maxim na podstawach fortecznych z 1939 roku chronione były staliwnymi gazoszczelnymi pancerzami skrzynkowymi (zestaw NPS-3). Każde z trzech stanowisk znajdowało się w oddzielnej izbie bojowej. Przejścia pomiędzy izbami zamykane były drzwiami gazoszczelnymi. Łączny sektor ostrzału broni głównej schronu wynosił 170 stopni a sektor ostrzału każdego stanowiska bojowego NPS -3 wynosił 60 stopni. Sektory ognia poszczególnych stanowisk bojowych uzupełniały się dopiero w odległości 43 metrów od schronu.

Serdecznie zapraszam

Więcej informacji: PDOT – jednokondygnacyjny schron na trzy ckm i rkm

Warszawa, 21.03.2017 r.


PPK – dwukondygnacyjny schron do ognia bocznego na dwa ckm z osadzoną w stropie kopułą

 

Konstrukcja schronu na dwa stanowiska ckm (NPS-3) do ognia bocznego (PPK) ze strzelnicą obrony zapola oraz kopułą pancerną została opracowana prawdopodobnie pod koniec 1940 roku lub na przełomie 1940/1941 lat.  Obiekt nie występuje w katalogu konstrukcji typowych [01] z 1940 roku. Zaistniała również kolejna wersja tego schronu. Zachowano ten sam układ izb. Schron nie został wyposażony w strzelnicę obrony zapola dla ręcznego karabinu maszynowego. Obiekt tego typu został wzniesiony na brzegu Sanu w Przemyślu przy ulicy Sanowej. Ze względu na wysoki stan wód gruntowych obiekt umieszczono w wannie, co nie zostało zaznaczone na Rys. 02 – schemacie górnej kondygnacji.

Schron na dwa stanowiska ckm (NPS-3) do ognia bocznego (PPK) ze strzelnicą obrony zapola został wzniesiony w punkcie oporu w pobliżu miejscowości Mosty Małe, przynależnym do Rawsko-Ruskiego Rejonu Umocnionego. Był to jeden z trzech rejonów umocnionych, powstających na nowej zachodniej granicy ZSRR, na terenie którego wykorzystano kopuły pozyskane z zajętych polskich składów saperskich na wschodnich terenach w wyniku agresji we wrześniu 1939 roku.

Serdecznie zapraszam

Więcej informacji: PPK – dwukondygnacyjny schron do ognia bocznego na dwa ckm z osadzoną w stropie kopułą

Warszawa, 16.03.2017 r.


Odcinek „Augustów”

 

Oleata przedstawiająca przebieg umocnień oraz zakres rozbudowy fortyfikacji, otworzona przez płk. dypl. Józefa Szylinga. Zostały naniesione nazwy jezior [01]

Priorytet  budowy w pasie działania Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Narew” uzyskały fortyfikacje  rejonu Nowogrodu, Osowca i Wizny, leżące na przewidywanych głównych kierunkach ataku nieprzyjaciela. Odcinek „Augustów”, znajdujący się na prawym skrzydle obrony grupy, miał zapewnić osłonę na kierunku Grodna i dozorować skrzydła odcinka na wschód oraz na południe do rzeki Biebrzy. Linię obrony miała obsadzić Suwalska Brygada Kawalerii, wspierana oddziałami KOP. Utrzymanie tak długiego odcinka obrony mogło być przeprowadzone jedynie w oparciu o fortyfikacje stałe i naturalne przeszkody wodne. Przebieg umocnień oraz zakres rozbudowy fortyfikacji przedstawia oleata, otworzona przez płk. dypl. Józefa Szylinga.

Serdecznie zapraszam

Więcej informacji: Odcinek „Augustów”

Warszawa, 10.03.2017 r.


Odcinek „Augustów” – Schron bojowy – Gliniski II

 

Schron został wyjątkowo starannie przygotowany do obrony okrężnej. Podejście do strzelnic ckm chronione było ogniem broni ręcznej. Do tego celu mogła być wykorzystana strzelnica obrony bliskiej oraz strzelnica w wejściowych drzwiach pancernych.  W tylnej ścianie umieszczono wyjście ewakuacyjne, zamykane pancerzem o konstrukcji skrzynkowej.  Strzelnica zamykana uchylną w poziomie płytą, mogła być wykorzystana do obrony zapola. Rzutnia granatów osadzona po lewej stronie wyłazu likwidowała martwe pole powstałe przy tylnej ścianie.

Serdecznie zapraszam

Więcej informacji: Odcinek „Augustów” – Schron bojowy – Gliniski II

Warszawa, 06.03.2017 r.


G-Kazemat – Holenderski schron typu „G” na ckm

 

Przy prezentacji stanowiska bojowego ckm w holenderskim schronie typu „G” została przedstawiona panorama strzelecka.  Pozwalała ona na prowadzenie skutecznego ognia w wcześniej wybranych podsektorach również w warunkach ograniczonej widoczności. Ułatwiała kierowaniem obrony. Była również stosowana dla stanowisk broni maszynowej w polskich schronach fortyfikacji stałej.

Serdecznie zapraszam

Więcej informacji: G-Kazemat – Holenderski schron typu „G” na ciężki karabin maszynowy

Warszawa, 27.02.2017 r.

 


G-Kazemat – Układ wentylacji w holenderskim schronie na ckm

 

Fot. 01. Schron broni maszynowej typu „G” z ciężką odmianą kopuły na terenie fortu Vechten. Fot. domena publiczna [01].

Projekt nowego typu schronu typu „G” został opracowany  w 1936 roku. Polegał on na umieszczeniu staliwnej kopuły z jedną strzelnicą dla broni maszynowej w żelbetowym bloku o czworokątnej podstawie o wymiarach 4,5 m x 4,5 m. Holenderska nazwa obiektu pochodzi od G(ietstalen)-Kazemat, co oznacza staliwną kazamatę. Stanowisko bojowe ckm w jednostrzelnicowej kopule wyposażono w nowatorskie urządzenie  do usuwania gazów prochowych oraz napowietrzania przestrzeni bojowej. Zostało opracowane przez biuro konstrukcyjne „Centraal Inundatie en Technisch Bureau” i przyjęte na wyposażenie schronów w 1939 roku. Ustawiane je bezpośrednio w przestrzeni kopuły bojowej.

Serdecznie zapraszam

Więcej informacji: G-Kazemat – Układ wentylacji w holenderskim schronie na ckm

Warszawa, 23.02.2017 r.

 


Odcinek „Nowogród” – Schron broni maszynowej „G”

Schron broni maszynowej „G” drugiej linii obrony został wzniesiony na wzgórzu z punktem wysokościowym 128,6 m. Podstawowe uzbrojenie schronu umieszczono za strzelnicami ściennymi do ognia bocznego oraz w kopule obserwacyjno-bojowej. Schron posiadał dwie izby bojowe do ognia bocznego. Zgodnie z planem ogni przewidziano dwie strzelnice dla ciężkiego karabinu maszynowego na podstawie fortecznej w zachodniej izbie bojowej a jedną we wschodniej.

Serdecznie zapraszam

Więcej informacji:  Odcinek „Nowogród” – Schron broni maszynowej „G”

Warszawa, 12.02.2017 r.


Pancerz strzelnicy ckm – niegazoszczelny – 1939 r.

 

Fot. 01. Widok od strony przedpola strzelnicy ckm z niegazoszczelnym pancerzem z 1939 roku.

Budowane w 1939 roku na górzystym terenie schrony fortyfikacji stałej, o mniejszej odporności na ostrzał stosownie do spodziewanego kalibru dział atakującego nieprzyjaciela, otrzymały nowy niegazoszczelny pancerz strzelnicy ciężkiego karabinu maszynowego.  Opracowanie pancerza przypisuje się III Odziałowi Sztabu Głównego pod kierownictwem ppłk Józefa Siłakowskiego a konstrukcję schronów dla ośrodków obrony Korbielów i Przyborów Wydziałowi Technicznemu Kierownictwa Robót nr 10 w Żywcu pod dowództwem mjr Stanisława Śliwińskiego. Cechą charakterystyczną nowo wznoszonych obiektów było optymalne wykorzystanie przewidzianego uzbrojenia. Nierzadko izby bojowe posiadają od dwóch do trzech strzelnic ckm.

Serdecznie zapraszam

Więcej informacji:  Pancerz strzelnicy ckm – niegazoszczelny – 1939 r.

Warszawa, 05.02.2017 r.


Schron bojowy na broń maszynową do ognia dwubocznego – Zaosie Folwark

 

Fot. 05. Widok prawego szybu kopuły.

Schron broni maszynowej do ognia dwubocznego, należący do nowo budowanych fortyfikacji stałych w latach 1937-1938 w pasie działania Armii „Baranowicze”, został wzniesiony w pobliżu miejscowości Zaosie. Zgodnie z usytuowaniem w linii obrony schron otrzymał zróżnicowaną grubość ścian. Ściana czołowa o największej odporności na ostrzał, chroniona dodatkowo nasypem kamienno-ziemnym, została znacznie wydłużona i formuje uskok ochronny.
Obiekt posiada charakterystyczne i niepowtarzalne w innych regionach Polski rozwiązania konstrukcyjne, samodzielnie wypracowane i stosowane  przez Kierownictwo Robót nr 18.

Serdecznie zapraszam

Więcej informacji:  Schron bojowy na broń maszynową do ognia dwubocznego – Zaosie Folwark

Warszawa, 31.01.2017 r.


Kopuła bojowa model 1930 na dwa karabiny maszynowe – Cloche JM modèle 1930

Rys. 02. Kopuła JM osadzona w stropie schronu. W obu przypadkach platforma nie znajduje się w położeniu „bojowym”. A. kopuła JM, B. cokół kopuły, C. ruchoma platforma, D. podstawa forteczna dla dwóch karabinów maszynowych. – 1. zrzutnia łusek, -2. zbiornik na łuski, -3 . wentylator promieniowy układu usuwania gazów prochowych, -4. rura układu napowietrzającego, -5. śruba nośna platformy, -6. prowadnica platformy, -7. podajnik amunicji, -8. przekładnia napędu podajnika amunicji, 9. drabina.

Jednostrzelnicowa kopuła bojowa model 1930 (fr. Cloche Jumelage de Mitrailleuses modèle 1930 – dalej kopuła JM model 1930) na dwa karabiny maszynowe kalibru 7,5 mm została opracowana i produkowana przez przedsiębiorstwo “Compagnie générale de Construction de Locomotives”. Przeznaczona była dla francuskich fortyfikacji stałych, projektowanych i budowanych pod nadzorem Komisji do Spraw Organizacji Rejonów Umocnionych (Commission d’organisation des régions fortifiées – CORF) powołanej dekretem z 30 września 1927 przez ministra wojny Paul Painlevé. Zgodnie z ówczesną francuską doktryną obronną, projekt zakładał wybudowanie fortyfikacji na wschodniej granicy Francji do końca 1935 roku, gdyż wówczas miała nastąpić remilitaryzacja Nadrenii będąca konsekwencją postanowień traktatu wersalskiego. Umocnienia przeszły do historii pod nazwą Linii Maginot, mimo że jej formalnym twórcą był generał major Charles Belhague, przewodniczący Komisji do Spraw Organizacji Rejonów Umocnionych CORF w latach 1928 – 1935.

Serdecznie zapraszam

Więcej informacji:  Kopuła bojowa model 1930 na dwa karabiny maszynowe – Cloche JM modèle 1930

Warszawa, 17.01.2017 r.


Schron obserwacyjny – pododcinek „Darewo”

 

Niniejszy artykuł jest zwiastunem kolejnych opracowań o polskich fortyfikacjach stałych na wschodnich terenach II Rzeczypospolitej. W ramach tworzonej w latach 1936-1937 nowej linii umocnień na pododcinku „Darewo” wzniesiono dwa schrony obserwacyjne dla dowódcy batalionu i obserwatora artylerii. Posiadały  identyczną konfiguracji wnętrza. Jeden z nich został wybudowany na sztucznie wzniesionym pagórku za pierwszą linią schronów bojowych. Zdjęcia Fot. 01 i 02 prezentują stan aktualny (na rok 2016) po przeprowadzonych pracach niwelacyjnych w okresie powojennym.

Podziękowania dla pana Dmitriia Artamonova, autora zdjęć prezentowanego schronu, za ich udostępnienie.

 

Serdecznie zapraszam

Więcej informacji:  Schron obserwacyjny – pododcinek „Darewo”

Warszawa, 12.01.2017 r.


Odcinek „Augustów” – schron bojowy – Gliniski I

 

 

Linia obrony południowej części odcinka „Augustów” została wytyczona  wzdłuż biegu rzeki Netty. Kanał Augustowski i rzeka Netta, znajdująca się na przedpolu umocnień, stanowiła dobrą przeszkodę przeciwpancerną. Dodatkowo zabagnienie terenu osiągnięto przez zamkniecie śluzy w Borkach.
Decyzję o budowaniu fortyfikacji na tym odcinku, podjęto dopiero w maju 1939 roku. Priorytet  budowy w pasie działania Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Narew” uzyskały fortyfikacje Nowogrodu, Osowca i Wizny, leżące na przewidywanych głównych kierunkach ataku nieprzyjaciela.

 

Serdecznie zapraszam

Więcej informacji:  Odcinek „Augustów” – schron bojowy – Gliniski I

Warszawa, 07.01.2017 r.


Pruska kopuła obserwacyjna w polskiej fortyfikacji

 

 

 

Po Pierwszej Wojnie Światowej przejęto około 20 egzemplarzy pruskich kopuł obserwacyjnych ze składów saperskich a w kilku przypadkach z likwidowanych punktów obserwacyjnych fortyfikacji polowej. Kopuły był sukcesywnie wykorzystywane. Dwie zostały osadzone podczas modernizacji fortów twierdzy w Modlinie. Do przestrzeni obserwacyjnej w kopuł można było dostać się przez właz wykonany w żelbetowym podeście.

Serdecznie zapraszam

Więcej informacji:  Pruska kopuła w polskiej fortyfikacji

Warszawa, 03.01.2017 r.

 


Witam w świecie przenikliwego chłodu stali i betonu.

pieczątkaFranz Aufmann  serdecznie zaprasza na stronkę zatytułowaną „Hauba – Świat przenikliwego chłodu stali i betonu”.  Zaprezentuję rozwiązania konstrukcyjne schronów i pancerzy.  Dużo uwagi poświęcę wyposażeniu schronów bojowych. Zwiastuny opracowań i wpisów z 2016 roku zostały przesunięte do zakładki „Aktualności – archiwum„. W bieżącej zakładce pojawią się zwiastuny opracowań z 2017 roku.

Krótkie opracowania pojawiają się na stronce hauba.pl jako „spostrzeżenia” lub „wpisy”.  Artykuły, których częścią mogą być wcześniej opublikowane „spostrzeżenia”, znajdują się pod zakładkami w menu głównym w górnej części strony. Wszelkie uwagi lub propozycje współpracy proszę kierować do autora strony przy pomocy zakładki „Kontakt„.

Zdjęcie tytułowe prezentuje jeden z bloków bojowych grupy warownej Schoenenbourg (fr. Ouvrage de Schoenenbourg) Linii Maginot. Po lewej stronie widoczna jest kopuła obserwacyjno-bojowa GFM model 1929 typ A.

 

Zapraszam

Warszawa, 01.01.2017 r.