Aktualności

Odcinek „Nowogród” – Schron broni maszynowej „G”

Schron broni maszynowej „G” drugiej linii obrony został wzniesiony na wzgórzu z punktem wysokościowym 128,6 m. Podstawowe uzbrojenie schronu umieszczono za strzelnicami ściennymi do ognia bocznego oraz w kopule obserwacyjno-bojowej. Schron posiadał dwie izby bojowe do ognia bocznego. Zgodnie z planem ogni przewidziano dwie strzelnice dla ciężkiego karabinu maszynowego na podstawie fortecznej w zachodniej izbie bojowej a jedną we wschodniej.

Serdecznie zapraszam

Więcej informacji:  Odcinek „Nowogród” – Schron broni maszynowej „G”

Warszawa, 12.02.2017 r.


Pancerz strzelnicy ckm – niegazoszczelny – 1939 r.

 

Fot. 01. Widok od strony przedpola strzelnicy ckm z niegazoszczelnym pancerzem z 1939 roku.

Budowane w 1939 roku na górzystym terenie schrony fortyfikacji stałej, o mniejszej odporności na ostrzał stosownie do spodziewanego kalibru dział atakującego nieprzyjaciela, otrzymały nowy niegazoszczelny pancerz strzelnicy ciężkiego karabinu maszynowego.  Opracowanie pancerza przypisuje się III Odziałowi Sztabu Głównego pod kierownictwem ppłk Józefa Siłakowskiego a konstrukcję schronów dla ośrodków obrony Korbielów i Przyborów Wydziałowi Technicznemu Kierownictwa Robót nr 10 w Żywcu pod dowództwem mjr Stanisława Śliwińskiego. Cechą charakterystyczną nowo wznoszonych obiektów było optymalne wykorzystanie przewidzianego uzbrojenia. Nierzadko izby bojowe posiadają od dwóch do trzech strzelnic ckm.

Serdecznie zapraszam

Więcej informacji:  Pancerz strzelnicy ckm – niegazoszczelny – 1939 r.

Warszawa, 05.02.2017 r.


Schron bojowy na broń maszynową do ognia dwubocznego – Zaosie Folwark

 

Fot. 05. Widok prawego szybu kopuły.

Schron broni maszynowej do ognia dwubocznego, należący do nowo budowanych fortyfikacji stałych w latach 1937-1938 w pasie działania Armii „Baranowicze”, został wzniesiony w pobliżu miejscowości Zaosie. Zgodnie z usytuowaniem w linii obrony schron otrzymał zróżnicowaną grubość ścian. Ściana czołowa o największej odporności na ostrzał, chroniona dodatkowo nasypem kamienno-ziemnym, została znacznie wydłużona i formuje uskok ochronny.
Obiekt posiada charakterystyczne i niepowtarzalne w innych regionach Polski rozwiązania konstrukcyjne, samodzielnie wypracowane i stosowane  przez Kierownictwo Robót nr 18.

Serdecznie zapraszam

Więcej informacji:  Schron bojowy na broń maszynową do ognia dwubocznego – Zaosie Folwark

Warszawa, 31.01.2017 r.


Kopuła bojowa model 1930 na dwa karabiny maszynowe – Cloche JM modèle 1930

Rys. 02. Kopuła JM osadzona w stropie schronu. W obu przypadkach platforma nie znajduje się w położeniu „bojowym”. A. kopuła JM, B. cokół kopuły, C. ruchoma platforma, D. podstawa forteczna dla dwóch karabinów maszynowych. – 1. zrzutnia łusek, -2. zbiornik na łuski, -3 . wentylator promieniowy układu usuwania gazów prochowych, -4. rura układu napowietrzającego, -5. śruba nośna platformy, -6. prowadnica platformy, -7. podajnik amunicji, -8. przekładnia napędu podajnika amunicji, 9. drabina.

Jednostrzelnicowa kopuła bojowa model 1930 (fr. Cloche Jumelage de Mitrailleuses modèle 1930 – dalej kopuła JM model 1930) na dwa karabiny maszynowe kalibru 7,5 mm została opracowana i produkowana przez przedsiębiorstwo “Compagnie générale de Construction de Locomotives”. Przeznaczona była dla francuskich fortyfikacji stałych, projektowanych i budowanych pod nadzorem Komisji do Spraw Organizacji Rejonów Umocnionych (Commission d’organisation des régions fortifiées – CORF) powołanej dekretem z 30 września 1927 przez ministra wojny Paul Painlevé. Zgodnie z ówczesną francuską doktryną obronną, projekt zakładał wybudowanie fortyfikacji na wschodniej granicy Francji do końca 1935 roku, gdyż wówczas miała nastąpić remilitaryzacja Nadrenii będąca konsekwencją postanowień traktatu wersalskiego. Umocnienia przeszły do historii pod nazwą Linii Maginot, mimo że jej formalnym twórcą był generał major Charles Belhague, przewodniczący Komisji do Spraw Organizacji Rejonów Umocnionych CORF w latach 1928 – 1935.

Serdecznie zapraszam

Więcej informacji:  Kopuła bojowa model 1930 na dwa karabiny maszynowe – Cloche JM modèle 1930

Warszawa, 17.01.2017 r.


Schron obserwacyjny – pododcinek „Darewo”

 

Niniejszy artykuł jest zwiastunem kolejnych opracowań o polskich fortyfikacjach stałych na wschodnich terenach II Rzeczypospolitej. W ramach tworzonej w latach 1936-1937 nowej linii umocnień na pododcinku „Darewo” wzniesiono dwa schrony obserwacyjne dla dowódcy batalionu i obserwatora artylerii. Posiadały  identyczną konfiguracji wnętrza. Jeden z nich został wybudowany na sztucznie wzniesionym pagórku za pierwszą linią schronów bojowych. Zdjęcia Fot. 01 i 02 prezentują stan aktualny (na rok 2016) po przeprowadzonych pracach niwelacyjnych w okresie powojennym.

Podziękowania dla pana Dmitriia Artamonova, autora zdjęć prezentowanego schronu, za ich udostępnienie.

 

Serdecznie zapraszam

Więcej informacji:  Schron obserwacyjny – pododcinek „Darewo”

Warszawa, 12.01.2017 r.


Odcinek „Augustów” – schron bojowy – Gliniski

 

 

Linia obrony południowej części odcinka „Augustów” została wytyczona  wzdłuż biegu rzeki Netty. Kanał Augustowski i rzeka Netta, znajdująca się na przedpolu umocnień, stanowiła dobrą przeszkodę przeciwpancerną. Dodatkowo zabagnienie terenu osiągnięto przez zamkniecie śluzy w Borkach.
Decyzję o budowaniu fortyfikacji na tym odcinku, podjęto dopiero w maju 1939 roku. Priorytet  budowy w pasie działania Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Narew” uzyskały fortyfikacje Nowogrodu, Osowca i Wizny, leżące na przewidywanych głównych kierunkach ataku nieprzyjaciela.

 

Serdecznie zapraszam

Więcej informacji:  Odcinek „Augustów” – schron bojowy – Gliniski

Warszawa, 07.01.2017 r.


Pruska kopuła obserwacyjna w polskiej fortyfikacji

 

 

 

Po Pierwszej Wojnie Światowej przejęto około 20 egzemplarzy pruskich kopuł obserwacyjnych ze składów saperskich a w kilku przypadkach z likwidowanych punktów obserwacyjnych fortyfikacji polowej. Kopuły był sukcesywnie wykorzystywane. Dwie zostały osadzone podczas modernizacji fortów twierdzy w Modlinie. Do przestrzeni obserwacyjnej w kopuł można było dostać się przez właz wykonany w żelbetowym podeście.

Serdecznie zapraszam

Więcej informacji:  Pruska kopuła w polskiej fortyfikacji

Warszawa, 03.01.2017 r.

 


Witam w świecie przenikliwego chłodu stali i betonu.

pieczątkaFranz Aufmann  serdecznie zaprasza na stronkę zatytułowaną „Hauba – Świat przenikliwego chłodu stali i betonu”.  Zaprezentuję rozwiązania konstrukcyjne schronów i pancerzy.  Dużo uwagi poświęcę wyposażeniu schronów bojowych. Zwiastuny opracowań i wpisów z 2016 roku zostały przesunięte do zakładki „Aktualności – archiwum„. W bieżącej zakładce pojawią się zwiastuny opracowań z 2017 roku.

Krótkie opracowania pojawiają się na stronce hauba.pl jako „spostrzeżenia” lub „wpisy”.  Artykuły, których częścią mogą być wcześniej opublikowane „spostrzeżenia”, znajdują się pod zakładkami w menu głównym w górnej części strony. Wszelkie uwagi lub propozycje współpracy proszę kierować do autora strony przy pomocy zakładki „Kontakt„.

Zdjęcie tytułowe prezentuje jeden z bloków bojowych grupy warownej Schoenenbourg (fr. Ouvrage de Schoenenbourg) Linii Maginot. Po lewej stronie widoczna jest kopuła obserwacyjno-bojowa GFM model 1929 typ A.

 

Zapraszam

Warszawa, 01.01.2017 r.