Zamknięcie strzelnicy dla broni ręcznej – Gewehrschartenverschluss

Fot. 01. Strzelnica obrony wejścia do schronu.

 

Z początkiem lat trzydziestych zaczynają powstawać fortyfikacje stałe, mające w przyszłości chronić terytorium Niemiec. W części wschodniej kraju wznoszone są linie obronne, które przejdą do historii jako Pozycja Odry (niem. Oder Stellung), Pozycja Pomorska (niem. Pommernstellung) czy też Pozycja Lidzbarska (niem. Heilsbergstellung). W biurach konstrukcyjnych Urzędu Uzbrojenia (niem. Waffen Amt) projektowane są niezbędne elementy wyposażenia schronów biernych i bojowych. Zakres prac jest wyjątkowo szeroki. Szczególną uwagę poświęca się pancerzom chroniącym stanowiska bojowe, otwory wejściowe i wentylacyjne. Wymagania dotyczące budowli fortyfikacyjnych i ich wyposażenia określane były w instrukcjach i wytycznych. Instrukcja „Vorschrift für den Bau ständiger Befestigungsanlagen z 1933 roku a w zasadzie jej trzecia część, wprowadza standaryzację obiektów fortyfikacji, elementów konstrukcji i wyposażenia. Konstrukcje typowe obiektów i wyposażenia otrzymują oznaczenia katalogowe. Pancerzom przypisuje się symbol z literą „P”. Pełne oznaczenie katalogowe pancerza składa się z ciągu znaków, w którym pierwsza liczba oznacza numer porządkowy, symbolu „P” oraz cyfrowego kodu (składającego się z jednej lub dwóch cyfr), określający rok wprowadzenia na uzbrojenie [01] np. płyta stalowa ze strzelnicą 7P7.  Wytyczne obejmują pancerze nowo opracowywane. Elementy pancerne już opracowane, zastosowane w budowlach obronnych nie otrzymują nowego numeru katalogowego. Nie zostaną umieszczone w „Panzer Atlas Nr. 1” – katalogu pancerzy, opracowywanym w 1942 roku.
Do grupy starszych pancerzy, które nie otrzymały nowego numeru katalogowego z literą „P” zaliczono zamknięcia strzelnic broni ręcznej do obrony wejścia, mimo że niektóre z nich nadal były stosowane w nowo budowanych schronach.  W tej grupie znajduje się:

pancerz „ramkowy” zamknięcia strzelnicy broni ręcznej

 

Fot. 02. Zdekompletowany pancerz „ramkowy” z lat 1928-30. Pancerz pozbawiono części nakrętek mocujących płaskowniki ramki oraz dwóch śrub dociskowych, blokujących zasuwę w położeniu zamknięte.

pancerz „skrzynkowy” zamknięcia strzelnicy broni ręcznej

 

Fot. 03. Pancerz „skrzynkowy” strzelnicy obrony wejścia.

pancerz zamknięcia strzelnicy broni ręcznej z Pozycji Lidzbarskiej

 

Fot. 04. Zamknięcie strzelnicy broni ręcznej, osadzane do 1936 roku w obiektach Pozycji Lidzbarskiej.

 

Urząd Uzbrojenia (niem. Waffen Amt) wprowadził w 1935 roku dwa nowe rozwiązania konstrukcyjne zamknięcia strzelnicy broni ręcznej. Zgodnie z wytycznymi z instrukcji „Vorschrift für den Bau ständiger Befestigungsanlagen z 1933 roku każde z nowoopracowanych zamknięć strzelnicy otrzymało oznaczenie, które składało się z numeru pancerza, litery P przypisanej tylko elementom pancernym oraz kodu cyfrowego, stosownego do roku wprowadzenia na uzbrojenie [01]. Było to:

zamknięcie strzelnicy broni ręcznej 48P8,

 

Fot. 05. Widok pancerza strzelnicy dla broni ręcznej 48P8 od strony izby. Zdjęcie wykonano w Muzeum Wojska Polskiego w Drzonowie (Zielona Góra).

 

– zamknięcie strzelnicy broni ręcznej 57P8

 

Fot. 06. Widok zamknięcia strzelnicy 57P8 od izby.

 


[01] – kody cyfrowe w oznaczeniu pancerza i odpowiadający im rok wejścia pancerza na uzbrojenie:

7   – 1934
8   – 1935
9   – 1936
01 – 1937
2   – 1938
3   – 1939
4   – 1940
5   – 1941
6   – 1942
7   – 1943