Stanowisko bojowe ckm w schronie o odporności B1 na Pozycji Pomorskiej (1934 r.)

Posted on Posted in Niemiecki schron, Wyposażenie schronu

 

Fot. 01. Widok ściany czołowej schronu broni maszynowej z 1934 roku.

Stanowisko bojowe 7,92 mm ciężkiego karabinu maszynowego sMG 08 znajdowało się za 10 cm płytą stalową ze strzelnicą. Płyta stalowa otrzymała wzmocnienie w postaci żelbetowego przedpiersia, które zabezpieczało część płyty przed ostrzałem, wnikaniem pocisków pod fundament  oraz zasypywaniem strzelnicy przez przemieszczoną ziemię podczas ostrzału pociskami większych kalibrów. Odpowiednio ukształtowany nasyp ziemny miał zabezpieczać strzelnicę przed bocznym ostrzałem.

Karabin maszynowy sMG 08 mocowano do podstawy fortecznej na saniach. Całość ustawiona była na blaszanej skrzyni stolika tuż przy płycie 7P7. Stolik kotwiono do posadzki za pomocą 4 śrub. Po lewej stronie stolika zajmował miejsce dowódca broni, który dowodził czterema żołnierzami. Do dyspozycji posiadał przeziernik do obserwacji sektora ostrzału, umieszczony w płycie 7P7. Karabin maszynowy w pozycji spoczynkowej ustawiano skośnie do kierunku prowadzenia ognia. Podstawa forteczna była wycofana w skrajne tylne położenie (Fot. 03). Otwór strzelnicy zamykała przesuwna zasuwa. Przygotowanie do prowadzenia ognia przebiegało przy włączonym oświetleniu. Lampy karbidowe lub naftowe umieszczano standardowo od 1934 roku w niszach (wykonanych w ścianach).

 

Fot. 02. Ciężki karabin maszynowy sMG 08 na podstawie fortecznej, wycofany do pozycji spoczynkowej [01].

Po prawej stronie stolika zajmował miejsce taśmowy. Miał wspierać celowniczego w prowadzeniu ognia. Na rozkaz dowódcy odsłaniał lub zamykał strzelnicę przesuwając masywną zasuwę, ryglowaną w skrajnych położeniach. Po otwarciu otworu strzelnicy, przy wyłączonym wewnętrznym oświetleniu, celowniczy przesuwał podstawę forteczną do oporu w kierunku płyty tak, aby lufa sMG 08 wysunęła się ze strzelnicy na zewnątrz. Położenie podstawy fortecznej było ryglowane za pomocą dźwigni. Karabin maszynowy znajdował się w pozycji bojowej (Fot. 04). Celowniczy prowadził ogień na podstawie rozkazów dowódcy broni. Łuski wyrzucane są w dół, otworem poniżej komory zamkowej.  Skutecznym sposobem obrony, mimo konieczności prowadzenia walki w maskach przeciwgazowych ze względu na brak dostatecznie szybkiej wymiany powietrza w izbie, było wykonanie płaskich zapór ogniowych.

 

Fot. 03. Ciężki karabin maszynowy sMG 08 na podstawie fortecznej w pozycji bojowej [01].

Dwóch pozostałych członków załogi miało zabezpieczyć możliwość prowadzenia ognia po przez zabezpieczenie odpowiedniej ilości zataśmowanej amunicji, wody do chłodzenia lufy ckm i części zamiennych. Wszyscy poruszają się w pomieszczeniu pozbawionym oświetlenia (wyłączane jest przy otwartej strzelnicy). Na posadzce izby zalegają dymiące łuski po wystrzelonych nabojach. Utrudniają poruszanie się po izbie bojowej.

 

Fot. 04. Widok w kierunku byłego stanowiska bojowego ckm MG 08 z płytą stalową 7P7.

 


[01] – do prezentacji stanowiska ogniowego dla karabinu maszynowego sMG 08 wybrano zdjęcia z opracowania „Anweisung für die Ausbildung der Infanterie in den ständigen Kampfanlagen” z 1940  roku. Ciężki karabin maszynowy sMG 08 uzyskał traczkę ochronną 429P01 (niem. Schutzschild – więcej w opracowaniu Tarczka 429P01 dla ciężkiego karabinu maszynowego sMG 08 na podstawie fortecznej  oraz stolik innego kształtu.